فصل اما بيان اجتباء دربارهء اين امّت بدانكه ارباب معرفت و اصحاب اشارت گفته‌اند : كه اين دولت نه به حضرت يوسف اختصاص داشته ، بلكه منظوران نظرات الهى « 1 » از مخصوصان اين امّت به اين سعادت مستسعد گشته‌اند ، اما اجتباء در حق مؤمنان آنست كه ايشان را بعرض نياز و رفع حاجت بجناب خويش دلالت فرمايد ، تا از حق تعالى در وقت اسحار بعد از توبه و استغفار ، اعتراف بهفوات و زلّات خويش بالحاح تمام ، طلب نجات و رفعت درجات نمايند ، و به يقين بدانند كه الحاح در دعا سبب تعلّق است بجناب قدس خداوندى و تملّق به حق تعالى ، سبب وصول است به حضرت وى سبحانه و علامت قبول ويست ، و علامت قبول وى اقبال بنده است به حضرت او جلّ جلاله در كل احوال ، و علامت اقبال بنده به حق تعالى انقطاع او است از خلق ، و علامت انقطاع از خلق متوحّش گشتن است از ايشان ، و علامت استيحاش از خلق انس است به حق تعالى ، و علامت انس به حق آنست كه غير او را بر وى برنگزينى و او را بر همه متفوّق بينى ، چون حال بنده به اين منوال رسد ، به درجه مجتبايان « 2 » اخيار قرار گيرد ، و اما اتمام نعمت دربارهء اين امّت ، آنست كه بنده را اولا توفيق توبه و انابه كرامت فرمايد ، و عاقبت به بهشت رساند كه حضرت رسول ( ص ) تمامى نعمت را چنين تفسير فرمود : كه « تمام النّعمة التّوبة من الذّنب و دخول الجنّة » و بدانكه نعمت بر دو گونه است ، نعمت دنيا ، و نعمت آخرت ، نعمت دنيا آنگاه تمام شود كه بنده صباح برخيزد به تن درست بود و از رنج و

--> ( 1 ) - د - الف : آن نظر عنايت . ( 2 ) - د - الف : در درجه مجتبا با اتقيا .